Ik hier hier een ander topic over utrogestan geopend, daarin vroeg iemand me hoe het ondertussen met me gaat.. Wel mijn antwoord wil ik jullie niet ontnemen, dus ik heb het even hier ook neergezet, beter dan dit zal ik het niet meer kunnen omschrijven denk ik...
Hey anna, voorlopig gaat het wel goed, voor zover ik kan weten natuurlijk..
Ik loop alleen de muren op omdat ik plat moet liggen en dat is echt niks voor mij.. Dat in combinatie met de hormonen vloeien hier vaak traantjes. Maar we hebben het ervoor over

. Ik heb enorm veel zin om maandag al terug naar de vrije consultatie te gaan, om gewoon iets te weten, groeit het nog verder of niet..... Hoe hard het ook zou aankomen als het terug misgaat.. Ergens geloof ik er nog altijd in dat het deze keer misschien wel goed komt, ergens denk ik dat die utro misschien al te laat was en ik die van in het begin had moeten nemen.. Soms denk ik ook, stel dat het vorige vruchtje gezond was en gewoon het gevecht met het bloed niet aan kon, klinkt raar maar daar komt het uiteindelijk wel op neer.. Hoe dichter februari komt hoe moeilijker ik het terug krijg, en zeker door de onzekerheid die ik nu terug heb.. Ik zou hier nu hoogzwanger moeten zitten, niet platte rust houden omdat ik bloedverlies heb bij beginnende zwangerschap.. Ik ben heel blij dat ik terug zwanger ben, versta me niet verkeerd, maar heb ook zo'n schrik dat het misschien allemaal terug fout loopt en ik eind februari ipv het tegen iedereen te mogen zeggen terug bij af sta.. Terwijl ik een baby in mijn armen kon hebben. Het is allemaal zo dubbel... Ik hoop gewoon dat het nu goed mag blijven gaan, dat we het in februari mogen uitschreeuwen dat we zwanger zijn en we in augustus/september een gezonde baby op de wereld kunnen zetten! Hij/zij is zo welkom, bij ons, bij de grootouders, bij de vrienden, de familie, het werk, iedereen verwacht bij ons kinderen, en iedereen ga ze met open armen ontvangen. Het is heel fijn om te weten dat iedereen achter ons staat, en dat maakt het moeilijk om tegen iedereen nog te moeten zwijgen.. Ik heb nu wel 1 vriendin in vertrouwen genomen, en ze hoopt mee dat alles in orde komt, maar ik zou gewoon eens willen kunnen zeggen, ik ben zwanger, ook op het werk, nu is het van ja ik ben zwanger maar heb bloedverlies dus.... Snap je? Maar goed, ik ben een beetje aan het afwijken, voorlopig lijkt alles goed te gaan, geen nieuw bloedverlies meer gehad, deze ochtend een beetje bruinverlies maar dat is ook terug gestopt, zal nog beetje oud geweest zijn...
Ik weet dat dit voor jullie misschien hard aan kan komen, want ik weet hoeveel moeite jullie moeten doen om zelfs maar zwanger te worden.. Maar zo voel ik mij momenteel...