Hey dames,
Binnenkort gaan mijn vriend en ik beginnen voor ons eerste kindje

Ikzelf heb al jaren een sterke kinderwens en hij ook. Maar ik ben het al jaren aan het uitstellen omdat ik schrik heb voor het onbekende.. Het zwanger zijn, het verantwoordelijk zijn voor iemand anders. Ik heb zo een bang dat het alles gaat veranderen en vooral dat ik het niet goed zal doen en dat ik heimwee zal hebben naar de tijd tussen ons tweetjes. Want nu hebben we het echt zaaaalig met ons 2

Maar goed, we hebben eindelijk de knoop doorgehakt en in mei gaat de spiraal eruit! Ik kijk er zohard naar uit maar heb ook meer schrik naarmate de gyn afspraak dichterbij komt

Mijn vriend snapt het gevoel helemaal maar is ervan overtuigd dat het allemaal goed gaat komen! Echt zo een schatje

Is het normaal dat ik mij zo voel of is dit een teken dat ik toch best (weer maar eens) uitstel?